Oplichting bij MediaMarkt

On Mon, 11 Jan 2010 23:02:46 +0000, Nico Coesel wrote:

In de jacht naar hogere cijfers voor pixels (meer is beter) wordt
signaal/ruisgetal, gevoeligheid en kleurweergave slechter.
Een ex-collega van me had 1 van de eerste 12 megapixel camera's. De
foto's waren niet om aan te zien. Verschrikkelijk flets en ruiserig. Ja,
je kon wel flink inzoomen.

Bill Gates zei ooit.. 640k is enough for anybody....
Op zulk glad ijs wil ik mijn natuurlijk niet wagen, maar....
5 Megapixel is meer dan genoeg voor de afdrukken die de meeste mensen
maken, tot 15x20
Alleen als je op poster- of billboard formaat foto's wilt afdrukken heb
je meer Megapixels nodig, maar dan zit je al bij de professionals te
kijken. Wellicht dat het ooit interessant wordt voor de amateur
(lees:betaalbaar), maar tot dan zijn meer Megapixels voor mij niet
interessant.

Voor hoge resoluties heb je veel pixels nodig, die automatisch kleiner
zijn en slechter signaal opleveren.

P <dit3_werkt_ook_niet_at_hotmail.com> wrote:
Voor hoge resoluties heb je veel pixels nodig, die automatisch kleiner
zijn en slechter signaal opleveren.

Maar die hoge resoluties heb je alleen maar nodig om de verkoper
tegen de onwetende klant te kunnen laten vertellen dat 20 megapixel
veel beter is dan 10.

On Mon, 11 Jan 2010 22:57:42 +0000, Nico Coesel wrote:

Als we het toch over camera's hebben: zijn de foto's van zo'n Canon
camera goed (=weinig ruis, mooie kleurweergave)? Ik heb ooit een Kodak
digitaal fototoestel gekocht maar dat ding is prut. Ik heb ook nog een
2.1 megapixel camera van Olympus. Lomp ding (geeft niet) maar de foto's
zijn perfect -even afgezien van de resolutie-.

Nou.. Mijn Powershot... Pff Wat was het.. Een A520 meen ik..
Die maakte in ISO 50 en 100 kwalitatief goede foto's.
Daarboven nam de ruis drastisch toe, en was het niet echt de moeite meer
om een foto te maken.
Mijn SLR, de Canon 400D maakt zelfs in de hoogste ISO, 1600 nog hele
goede foto's. Alleen als je sterk inzoomt zie je het verschil tussen ISO
100 en ISO 1600, maar normaal kun je het verschil niet echt zien.

"Pasq" <no_at_mail.invalid> schreef in bericht
news:4b4c34ff$0$22937$e4fe514c_at_news.xs4all.nl...
On Mon, 11 Jan 2010 22:57:42 +0000, Nico Coesel wrote:

Als we het toch over camera's hebben: zijn de foto's van zo'n Canon
camera goed (=weinig ruis, mooie kleurweergave)? Ik heb ooit een Kodak
digitaal fototoestel gekocht maar dat ding is prut. Ik heb ook nog een
2.1 megapixel camera van Olympus. Lomp ding (geeft niet) maar de foto's
zijn perfect -even afgezien van de resolutie-.

Nou.. Mijn Powershot... Pff Wat was het.. Een A520 meen ik..
Die maakte in ISO 50 en 100 kwalitatief goede foto's.
Daarboven nam de ruis drastisch toe, en was het niet echt de moeite meer
om een foto te maken.
Mijn SLR, de Canon 400D maakt zelfs in de hoogste ISO, 1600 nog hele
goede foto's. Alleen als je sterk inzoomt zie je het verschil tussen ISO
100 en ISO 1600, maar normaal kun je het verschil niet echt zien.

Maar een powershot heeft firmware voor "vakantiegangers" je foto's worden
bewerkt en komen er warmer en "mooier" uit te zien.

De DSLR's hebben dat beslist niet.
Ik heb zelf de 450D met een handjevol lenzen erbij en een 430II TTL flitser
en de genoemde batterygrip.
Lenzen zowel van Sigma als Canon, ook de verguisde 55-250
verguisd vanwege de plastic voet enzo maar die is WEL dermate licht in
gewicht dat je er met plezier een hele dag mee door het bos zwalkt, net als
al die kokosmakronen die hun 18-55 kitlens weer wegdoen omdat ze een betere
(lees grotere) lens hebben gekocht en dan krom lopen met een eind rioolbuis
aan hun camera..
zucht....
mijn best lens is een ouwe EF50 F1.4 das een piepklein lensje maar als het
flink donker wordt dan graaf ik hem altijd even op om nog wat leuke
schemerfoto's te maken als anderen proberen een kompleet bergdal te flitsen
met het inbouwflitsertje op hun kodakje...

(ze snappen echt niet dat de Mont Blanc er dan niet helemaal verlicht
opstaat)
(grijns)

Maar een powershot heeft firmware voor "vakantiegangers" je foto's
worden bewerkt en komen er warmer en "mooier" uit te zien. De DSLR's
hebben dat beslist niet.

Lenzen zowel van Sigma als Canon, ook de verguisde 55-250 verguisd
vanwege de plastic voet enzo maar die is WEL dermate licht in gewicht
dat je er met plezier een hele dag mee door het bos zwalkt, net als al

die kokosmakronen die hun 18-55 kitlens weer wegdoen omdat ze een betere
(lees grotere) lens hebben gekocht en dan krom lopen met een eind
rioolbuis aan hun camera..
zucht....

mijn best lens is een ouwe EF50 F1.4 das een piepklein lensje maar als
het flink donker wordt dan graaf ik hem altijd even op om nog wat leuke
schemerfoto's te maken als anderen proberen een kompleet bergdal te

flitsen met het inbouwflitsertje op hun kodakje... (ze snappen echt niet
dat de Mont Blanc er dan niet helemaal verlicht opstaat)
(grijns)

Dat doet de SONY ook. Compleet electronisch gestuurd. Destijds de eerste
machine met allerlei functies in VLSI chips. Nog vrij groot als je ze met de
huidige chips vergelijkt. Rewind naar 0000 en dan automatisch starten. Het
is een 3 kops machine, maar de 3e kop is niet alleen afspeelkop maar checkt
bij opname ook de afwijking tussen de output van deze kop en wat er in de
opname kop ingaat en dat geeft ie met een LED balkje weer. Slechte bandjes
vallen direct door de mand doordat de LEDjes op het balkje heel frequent
worden aangesproken. Bij een goeie metaltape zie je nauwelijks wat
oplichten. Alleen in de latere high end series heeft SONY gelijkwaardige
machines gebouwd.

Meestal wel ja.
Ik heb na de aankoop via internet merklozen accu's besteld.
Zijn stukken goedkoper dan Canon, en vaak ook nog met meer capaciteit.
Extra lader erbij gekocht voor de sigarettenaansteker.
Met 'e'en accu maak ik +/- 300 foto's.. Met 3 accu's kom ik toch wel ver
genoeg.
En als een in gebruik is, kunnen de andere 2 in de lader, dus altijd
volle accu's

ben doedens schreef:
Dat doet de SONY ook. Compleet electronisch gestuurd. Destijds de
eerste machine met allerlei functies in VLSI chips. Nog vrij groot
als je ze met de huidige chips vergelijkt. Rewind naar 0000 en dan
automatisch starten. Het is een 3 kops machine, maar de 3e kop is
niet alleen afspeelkop maar checkt bij opname ook de afwijking
tussen de output van deze kop en wat er in de opname kop ingaat en
dat geeft ie met een LED balkje weer. Slechte bandjes vallen direct
door de mand doordat de LEDjes op het balkje heel frequent worden
aangesproken. Bij een goeie metaltape zie je nauwelijks wat
oplichten. Alleen in de latere high end series heeft SONY
gelijkwaardige machines gebouwd.

Nak is prachtig spul maar Sony heeft zeker later in de SE serie ook
prachtig high end spul gebouwd. Ik heb zo'n Denon met liggende
cassette, gebruik het nauwelijk meer, maar mensen horen het verschil
tussen een goede opname op Maxell UD-XLII of TDK-SAX en een erg goede
cd op een heel goede cd speler niet meer. Sinds ik FLAC files heb
gevonden en omzet naar normale cd, heb ik exact dezelfde kwaliteit
als de originele cd... Eigenlijk best jammer, ik heb ook nog een >30
jaar gereviseerde TEAC spoelenmachine met Dolby, die ook nog
fabelachtig goed klinkt! Maar een CD is zo gemakklijk en tegenwoordig
kan het via mediaspelers 'gestreamd' vanaf je computer, heel leuk,
maar ik vind die oude media (LP-hoezen, Spoelendozen/reels,
casettebandjes) nog steeds wat hebben....

ben doedens schreef:
Dat doet de SONY ook. Compleet electronisch gestuurd. Destijds de
eerste machine met allerlei functies in VLSI chips. Nog vrij groot als
je ze met de huidige chips vergelijkt. Rewind naar 0000 en dan
automatisch starten. Het is een 3 kops machine, maar de 3e kop is niet
alleen afspeelkop maar checkt bij opname ook de afwijking tussen de
output van deze kop en wat er in de opname kop ingaat en dat geeft ie
met een LED balkje weer. Slechte bandjes vallen direct door de mand
doordat de LEDjes op het balkje heel frequent worden aangesproken. Bij
een goeie metaltape zie je nauwelijks wat oplichten. Alleen in de
latere high end series heeft SONY gelijkwaardige machines gebouwd.

Nak is prachtig spul maar Sony heeft zeker later in de SE serie ook
prachtig high end spul gebouwd. Ik heb zo'n Denon met liggende cassette,
gebruik het nauwelijk meer, maar mensen horen het verschil tussen een
goede opname op Maxell UD-XLII of TDK-SAX en een erg goede cd op een
heel goede cd speler niet meer. Sinds ik FLAC files heb gevonden en
omzet naar normale cd, heb ik exact dezelfde kwaliteit als de originele
cd... Eigenlijk best jammer, ik heb ook nog een >30 jaar gereviseerde
TEAC spoelenmachine met Dolby, die ook nog fabelachtig goed klinkt! Maar
een CD is zo gemakklijk en tegenwoordig kan het via mediaspelers
'gestreamd' vanaf je computer, heel leuk, maar ik vind die oude media
(LP-hoezen, Spoelendozen/reels, casettebandjes) nog steeds wat
hebben....

James T. Kirk© wrote:
ben doedens schreef:
Dat doet de SONY ook. Compleet electronisch gestuurd. Destijds de
eerste machine met allerlei functies in VLSI chips. Nog vrij groot
als je ze met de huidige chips vergelijkt. Rewind naar 0000 en dan
automatisch starten. Het is een 3 kops machine, maar de 3e kop is
niet alleen afspeelkop maar checkt bij opname ook de afwijking
tussen de output van deze kop en wat er in de opname kop ingaat en
dat geeft ie met een LED balkje weer. Slechte bandjes vallen direct
door de mand doordat de LEDjes op het balkje heel frequent worden
aangesproken. Bij een goeie metaltape zie je nauwelijks wat
oplichten. Alleen in de latere high end series heeft SONY
gelijkwaardige machines gebouwd.

Nak is prachtig spul maar Sony heeft zeker later in de SE serie ook
prachtig high end spul gebouwd. Ik heb zo'n Denon met liggende
cassette, gebruik het nauwelijk meer, maar mensen horen het verschil
tussen een goede opname op Maxell UD-XLII of TDK-SAX en een erg goede
cd op een heel goede cd speler niet meer. Sinds ik FLAC files heb
gevonden en omzet naar normale cd, heb ik exact dezelfde kwaliteit
als de originele cd... Eigenlijk best jammer, ik heb ook nog een >30
jaar gereviseerde TEAC spoelenmachine met Dolby, die ook nog
fabelachtig goed klinkt! Maar een CD is zo gemakklijk en tegenwoordig
kan het via mediaspelers 'gestreamd' vanaf je computer, heel leuk,
maar ik vind die oude media (LP-hoezen, Spoelendozen/reels,
casettebandjes) nog steeds wat hebben.... ;-)

Ik ook, met name LP hoezen. Da's toch andere koek. Ben bezig digitale
versies van enkele van mijn lp's te maken. Zo'n lp is als CD te koop of te
downloaden en dan ga je de hoes namaken voor de CD Cover en dan valt het op
hoe je moet woekeren met de ruimte en hoe onleesbaar klein bepaalde teksten
op de CD Cover worden na het scannen van de LP hoes.

Overigens, ik heb nog steeds platen die op mijn Thorens TD160c met Shure
V15-III afgezien van de bij de plaat horende geluiden toch beter klinken als
de CD die ik er soms van heb gekocht. Vooral in de beginjaren werd er bij de
remastering wel eens een potje van gemaakt.

On Fri, 15 Jan 2010 01:57:53 +0100, "ben doedens" <doedens_at_hetnet.nl

Overigens, ik heb nog steeds platen die op mijn Thorens TD160c met
Shure V15-III afgezien van de bij de plaat horende geluiden toch
beter klinken als de CD die ik er soms van heb gekocht. Vooral in de
beginjaren werd er bij de remastering wel eens een potje van gemaakt.

Nog steeds. Hoe werkt het?

Muziek moet "knallen" en dus schroeven we het volume flink omhoog. Dan
gaan de pieken wel in verzadiging, maar "dat hoort zo" - in het rood.
Daarom gebruiken we weer mooie limiters die de pieken in mekaar
drukken zodat je niet zoveel vervorming hoort. "Dat hoort toch
niemand". Daarmee ook de dynamiek en daarmee het gevoel in de muziek
naar de kloten helpend.

On Fri, 15 Jan 2010 01:57:53 +0100, "ben doedens" <doedens_at_hetnet.nl
V15-III afgezien van de bij de plaat horende geluiden toch beter klinken
als
de CD die ik er soms van heb gekocht. Vooral in de beginjaren werd er bij
de
remastering wel eens een potje van gemaakt.

Ik ook, met name LP hoezen. Da's toch andere koek. Ben bezig digitale
versies van enkele van mijn lp's te maken. Zo'n lp is als CD te koop of te
downloaden en dan ga je de hoes namaken voor de CD Cover en dan valt het op
hoe je moet woekeren met de ruimte en hoe onleesbaar klein bepaalde teksten
op de CD Cover worden na het scannen van de LP hoes.

Overigens, ik heb nog steeds platen die op mijn Thorens TD160c met Shure
V15-III afgezien van de bij de plaat horende geluiden toch beter klinken als
de CD die ik er soms van heb gekocht. Vooral in de beginjaren werd er bij de
remastering wel eens een potje van gemaakt.

Ik heb ooit een Duitsland gemaakte remaster gehad van het album Deja Vu van
Crosby, Stills, Nash & Young. Kennelijk was hiervoor een kopie van een kopie
van 2 spoors mastertape gebruikt of zo, want de CD bevatte geen dynamiek,
had weinig hoge tonen en had hier en daar duidelijk hoorbare drop-outs. Ik
heb de CD teruggebracht naar de winkel en mijn geld (destijds Fl. 42,50)
teruggevraagd. Enkele jaren later verscheen de bij Atlantic in de USA
gemaakte geremasterde CD en die klonk stukken en stukken beter. Nou ging in
de lp tijd ook al altijd het verhaal rond dat de Amerikaanse persing (vinyl)
van dit album al stukken beter was dan de in Europa geperste exemplaren en
daar zat ook wel een kern van waarheid in. Kennelijk had Atlantic destijds
een serie zeer beroerde 2 sporen masters naar Europa gestuurd waar later dus
ook de eerste versies van de CD van zijn gemaakt.